Met de term (de) uittocht uit Egypte wordt verwezen naar het verhaal uit het boek Sjemot/Exodus uit de (Hebreeuwse) Bijbel. Hierin wordt verhaald hoe de Israëlitische slaven onder leiding van Mozes uit Egypte ontkwamen. Aan deze uittocht gingen de tien plagen van Egypte vooraf.
Mozes zou volgens de (Hebreeuwse) Bijbel de Schelfzee in tweeën hebben gedeeld en zo een doortocht hebben geschapen voor het Israëlitische volk naar de vrijheid. De eindbestemming was Kanaän dat als het door God Beloofde Land werd aangeduid. Toen het volk bijna op de plaats van bestemming was aangekomen begon het bezwaren aan te voeren tegen de inneming van Kanaän op grond waarvan God hen als straf veertig jaar lang door de Sinaïwoestijn liet trekken alvorens zij een tweede poging mochten wagen Kanaän te veroveren. Hun leider was al die tijd Mozes.
De uittocht uit Egypte wordt in het jodendom elk jaar feestelijk herdacht in het feest van Pesach dat in het voorjaar valt.