Sjabbat (ook wel Sabbat, Sjabbes of Sjabbos; Hebreeuws: ùáú - "Hij staakte"), de zevende dag van de joodse week, moet volgens de voorschriften in de Tenach in de eerste plaats gevierd worden door onthouding van alle arbeid.
De sjabbat begint op vrijdagavond met zonsondergang en eindigt ongeveer 24 uur later, op zaterdagavond met zonsondergang. Vroeger bepaalde men deze tijdstippen zodra drie sterren zichtbaar waren, tegenwoordig zijn hiervoor nauwkeurige tabellen en ook op internet kunnen voor de gehele wereld halachische (joods-wettelijke) tijden worden gevonden.
Er worden verschillende spellingen gebruikt. Sefardische joden en veel modern-orthodoxe joden zeggen 'sjabbat'; asjkenazische joden een groot gedeelte van de Nederlandse joden, zeggen 'sjabbos.'
De sjabbat is in de joodse ethiek een teken van het verbond tussen God en het Joodse volk. De viering van de sjabbat is voorgeschreven in de Tien Geboden. Aan het ingrijpende voorschrift van Sjemot / Exodus 35:3 dat men geen vuur mag ontsteken, wordt vrij streng de hand gehouden door zowel religieuze als traditionele joden. Hedentendage betekent dit bijvoorbeeld dat men het lichtknopje op de sjabbat niet aandoet.
De sjabbat en Rosh Chodesh, het nieuwemaansfeest, behoren in de Tenach tot de regelmatig terugkerende feesten. De sjabbat sluit elke week af, terwijl Rosh Chodesh het begin van de lunaire maand aangeeft. In de loop van de tijd heeft Rosh Chodesh aan belang ingeboet, terwijl de sjabbat kenmerkend voor het jodendom is geworden.