De sacramentalia of sacramentaliën (enkelvoud : sacramentale) zijn zegeningen en handelingen binnen de Katholieke Kerk om het leven te heiligen, in navolging van de sacramenten. Het onderscheid tussen sacramenten en sacramentalia is dat sacramenten door Jezus Christus zelf zijn ingesteld voor het eeuwige heil en sacramentalia niet direct door Christus ontstonden, maar door de kerkelijke traditie. Christus refereerde wel naar vele sacramentaliën en gebruik ze zelf ook (bijv. exorcisme), maar Hij stelde ze niet zelf in als middelen tot het eeuwig heil.
Er zijn vele sacramentalia. Onder de sacramentalia nemen de zegeningen een belangrijke plaats in. Enkele voorbeelden zijn :
het gebruik van wijwater zegeningen van personen (bijvoorbeeld door ouders wanneer het kind gaat slapen) wijding van een persoon (bijvoorbeeld van een abt of abdis, ritus van de religieuze geloften, ...) zegeningen over voorwerpen (bijvoorbeeld over de maaltijd, een huiszegening) wijding van een voorwerp (bijvoorbeeld van een kerk, een altaar, of grafaarde, de zegening van de heilige oliën, de zegening van liturgisch vaatwerk of gewaden, klokken, palmtakken, enz.) het bezweren van de Duivel (exorcisme). God is bron en oorsprong van alle zegeningen. Zegeningen kunnen worden toegediend door de priester (tenzij aan de bisschop voorbehouden), maar bepaalde zegeningen kunnen ook door leken worden verricht als zij de juiste hoedanigheid bezitten. Deze mogelijkheid werd bij het Tweede Vaticaans Concilie verruimd.
Canons 1166 tot en met 1172 van het Wetboek van Canoniek Recht van 1983 en artikels 1667 tot en met 1679 van de Catechismus van de Katholieke Kerk behandelen de sacramentalia.