Johannes Paulus II (Wadowice, Polen, 18 mei 1920 - Vaticaanstad, 2 april 2005), geboren als Karol Józef Wojty³a (uitspraak), was paus van 16 oktober 1978 tot aan zijn dood. Hij was de eerste niet-Italiaanse paus van de Rooms-katholieke Kerk in 455 jaar (namelijk sinds het pontificaat van de Nederlandse paus Adrianus VI in 1523). Hij was als Pool de eerste Slavische paus uit de geschiedenis. Zijn pontificaat was het op twee na langste in de geschiedenis (na dat van Petrus en Pius IX).
Hij sprak zich uit tegen het communisme, materialisme, ongebreideld kapitalisme en politieke onderdrukking. Daarnaast verwierp hij in lijn met de oude traditie van de Kerk abortus, euthanasie, anticonceptie, homoseksualiteit en later ook de doodstraf. Hij was de tweede paus die door een millenniumwisseling ging.
Johannes Paulus II maakte vele reizen; tegen het einde van het jaar 2000 had hij wereldwijd al meer dan honderd landen bezocht. Ook stond hij bekend om zijn politieke aanwezigheid, zoals duidelijk uit zijn afkeer voor de Tweede Golfoorlog bleek, maar hij had daarvoor de Eerste Golfoorlog ook al fel bekritiseerd. Hij zette zich in voor verbetering van de relaties tussen de verschillende godsdiensten, streed tegen het antisemitisme, herstelde fouten van de kerk in het verleden en vroeg zelfs vergiffenis daarvoor.
Hij overleed op bijna 85-jarige leeftijd in zijn appartement in Vaticaanstad na een lang ziekteproces. De paus leed onder andere aan de ziekte van Parkinson. Tijdens zijn laatste uren werd door een groot aantal mensen buiten zijn appartement in het Vaticaan voor hem gebeden. In zijn laatste bericht, specifiek aan de jeugd van de wereld, zei hij: "Ik kwam voor u, nu bent u naar mij gekomen. Ik dank u." Volgens aartsbisschop Stanis³aw Dziwisz, tevens zijn privé-secretaris, was het laatste woord van de paus vóór zijn dood "Amen". In de wandelgangen wordt deze zelfs de onbekende kardinaal "in pectore" (= "met het hart") genoemd, die door de Heilige Vader als extra kardinaal voor het nakende conclaaf aangeduid werd.