Het boek Maleachi is een van de boeken van de Hebreeuwse Bijbel. Het is geschreven door de gelijknamig profeet, en vormt de laatste van de twaalf kleine profeten. De naam Maleachi betekent letterlijk in het Hebreeuws 'mijn bode'. Zijn naam gaf ook zijn roeping aan.
In het Oude Testament heeft het boek vier hoofdstukken en in de Tenach; het derde hoofdstuk van de Tenach is hoofdstuk drie en vier in het Oude Testament.
De inhoud van het boek bestaat uit:
Een inleiding in hoofdstuk 1:1-5, waarin de profeet Israel herinnert aan JHWHs liefde voor hen; Een deel waarin een scherpe vermaning wordt geadresseerd aan de priesters die de naam van Jahweh veracht hadden, en leiders waren geweest in het verlaten van het verbond en de aanbidding; In hoofdstuk 2:9-16 wordt het volk verweten dat het zich door huwelijken vermengd met de afgodische heidenen; In het laatste deel (2:17-4:6) spreekt hij het volk als geheel aan, en waarschuwt hen voor het komende oordeel van God, voorafgegaan door de komst van de Messias. Dit boek wordt vaak in het Nieuwe Testament aangehaald (Matt. 11:10; 17:12; Mark 1:2; 9:11, 12; Luk. 1:17; Rom. 9:13).