Jacqueline Elisabeth van der Waals (26 juni 1868–20 april 1922) was een Nederlands dichteres en lerares.
Ze werd geboren als dochter van J.D. van der Waals, een wereldberoemd natuurkundige naar wie de Van der Waalskracht is genoemd.
Ze haalde de HBS. Daarna studeerde ze thuis verder voor de hulpakte voor het onderwijs en de M.O-akte voor geschiedenis. Ze werd lerares in Doorn, Bloemendaal en Amsterdam. Ze deed aan tennissen, schaatsen, wandelen en bergbeklimmen. Dat thema komt ook in haar gedichten terug.
Ze heeft ook deel genomen aan groepen waar ze filosofen bestudeerde en waar ze soms ook artikelen over schreef. In die groepen besprak ze denkers als Kierkegaard en Nietzsche. In 1907 verscheen een roman van haar hand "Noortje Velt"
Haar eerste gedichten publiceerde ze onder een pseudoniem Una ex Vocibus dat "één van de stemmen" betekent. Dat deed ze omdat haar gedichten zo persoonlijk waren. En soms is het gênant om die gevoelens te tonen. Zeker in het Nederland van een eeuw geleden.