Herodes I de Grote (ca. 73 – 4 v. Chr.) was onder de Romeinen koning van (delen van) Palestina (37 - 4). Hij was ook de eerste vazalkoning die in Jeruzalem regeerde. Hij was de zoon van Antipater, adviseur van Hyrcanus II, het laatste lid van de de dynastie der Hasmoneeën. Hij bouwde de nieuwe tempel te Jeruzalem. Hij was heerser ten tijde van de geboorte van Jezus.
Herodus was dol op gebouwen in Romeinse stijl. Dit zag je vooral terug in de stad die hij bouwde aan de kust van de Middellandse Zee, de stad genaamd Caesarea. Daar stond het vol met Romeinse gebouwen, zoals een amfitheater, een hippodroom en een aquaduct. Deze kustplaats werd dan ook al zeer snel het grote centrum van het oostelijk deel van het Romeinse rijk.
Behalve Caesarea heeft Herodes nog andere gebouwen gebouwd. Zo was hij bijvoorbeeld dol op paleizen en landhuizen, natuurlijk voor eigen gebruik. Ook heeft hij burchten laten bouwen. De belangrijkste burcht was Masada, een vesting op een plateau bij de Dode Zee. Deze vesting was bijna oninneembaar, omdat het plateau waarop het lag erg hoog was, en er maar één weg omhoog leidde, en dat was via een smal, stijl kronkelpad. Maar voordat je dan boven was, was je allang neergeschoten door het grote aantal Romeinse soldaten dat daar was geplaatst. Een andere burcht die hij liet bouwen was de burcht Antonia, die naast de tempel in Jeruzalem lag. Deze burcht werd vooral gebruikt om de stad Jeruzalem in de hand te houden. Hij lag ook naast de tempel om bij rellen op het tempelplein snel te kunnen ingrijpen. Ook heeft hij de tempel in Jeruzalem laten verfraaien.
Herodes was een bekwaam bestuurder, en bleef de keizerlijke macht in Rome zijn hele leven trouw. Ondanks dat hij erg populair was bij keizer Augustus, was zijn populariteit bij de Joden ver te zoeken. Dat kwam omdat hij niet uit het land Judea kwam en geen Joodse ouders had, waardoor hij een vreemdeling bleef bij de Joden. Zelfs zijn huwelijk met de Hasmoneese prinses Mariamne kon hierin geen verandering brengen. Ook werkte Herodes zeer nauw samen met de Romeinen, wat de Joden hem bijzonder kwalijk namen, omdat de Romeinen de bezetters waren van Judea. Hij stond bekend als zeer gewelddadig, en sloeg geregeld opstanden hard neer. Ook liet hij 45 leden van de joodse Hoge Raad vermoorden, omdat die tegen een plan van Herodes waren. Maar de Joden namen het Herodes het meest kwalijk dat hij een schild met een afbeelding van een Romeinse adelaar boven de ingang van de tempel had bevestigd. Dit kwam omdat:
De adelaar het symbool was van de Romeinse overheersing. Joden volgens de Tien geboden geen afbeeldingen mochten maken van mens of dier. De Joden het een vernedering vonden om letterlijk onder die adelaar naar binnen te gaan, een teken dat ze ondergeschikt zouden zijn aan de Romeinen. Na enkele jaren werd Herodes zo gehaat dat hij zich nergens meer veilig voelde. Hij wantrouwde iedereen die een gevaar voor hem kon zijn. Om die reden liet hij zijn eerste vrouw, een aantal leden van zijn schoonfamilie en drie van zijn zoons terechtstellen. Toen keizer Augustus dit hoorde, sprak hij volgens de overlevering: "Je kunt beter Herodes' varken zijn, dan zijn zoon." Ook De Bijbelse kindermoord van Bethlehem past in dat patroon.
Na Herodes' dood werd zijn rijk verdeeld onder zijn zonen Archelaüs, Herodes Antipas en Herodes Filippus.