Guillaume Groen van Prinsterer (Voorburg 21 augustus 1801 - 19 mei 1876) was een anti-revolutionaire Nederlandse politicus en historicus.
Groen van Prinsterer was kabinetssecretaris (1829-1836), lid van de Kamer van Grondwetsherziening (1840) en lid van de Tweede Kamer (1849-1857, 1862-1866).
Groen van Prinsterer verzette zich tegen de Franse Revolutie en de daaruit voortkomende liberale ideeën. Hij legde de nadruk op Nederland als een christelijke staat, was een voorstander van de soevereiniteit van de Koning en een tegenstander van neutrale (niet-christelijke) scholen.
Hij was verbonden aan de hervormd-gereformeerde piëtistische vernieuwingsbeweging Het Réveil.
Een bekend werk van hem is Ongeloof en revolutie (1847).
Het Wetenschappelijk Instituut van de ChristenUnie is naar Groen van Prinsterer vernoemd.