De wijsheid van Jozua Ben Sirach (ook: De wijsheid van Ben Sirach of gewoon Sirach of Wijsheid) is een boek geschreven rond 180 v. Chr. dat als een deuterocanoniek boek in onder meer de Rooms-katholieke bijbelvertalingen is opgenomen. In de vroege Romeinse kerk werd de het boek Ecclesiasticus genoemd omdat het regelmatig tijdens de bijeenkomsten gelezen werd.
De Griekse kerkvaders noemden het ook de "de volkomen deugdzame wijsheid". Het boek wordt in de Rooms-katholieke Kerk en in de Oosters-orthodoxe Kerken geaccepteerd. protestantse kerken kennen het boek geen theologisch of geestelijk leergezag toe. Hoewel het boek niet in de tenach, de joodse canon, werd geaccepteerd, wordt er wel incidenteel in de talmoed en in de rabbijnse literatuur uit het boek Sirach geciteerd.
De schrijver, Jozua ben Sirach, was een jood wonend in Egypte, en volgens de inleiding een man "die zich bijzonder had toegelegd op het lezen van de Wet en de Profeten en de overige voorvaderlijke boeken en daarin voldoende bedrevenheid had verkregen". De bedoeling van het boek is dat leergierigen die zich in dezelfde materie hebben verdiept meer wijsheid zouden verkrijgen en "nog veel grotere vorderingen zouden maken door te leven volgens de wet".