Een christen is een aanhanger van het christendom, ofwel van de belichaming daarvan: Jezus Christus.
De term 'christen' werd voor het eerst gebruikt nadat in Jeruzalem een vervolging was uitgebroken tegen aanhangers van Christus, waar ook de latere apostel Paulus (toen Saulus) aan meedeed. De vervolgden vluchtten weg en raakten verstrooid tot in Fenicië, Cyprus en Antiochië, (in het huidige noorden van Libanon). Daar kwam toen ook een groot aantal Grieken tot geloof, die daarna een jaar lang onder leiding van de apostel Barnabas en de intussen bekeerde Paulus onderwezen werden in wat het christelijk geloof inhield. In die tijd begonnen de mensen deze gelovigen 'christenen' te noemen. Van origine was dit een scheldnaam voor de nieuwe groepering, die later door de christenen zelf als aanduiding voor henzelf is overgenomen.
De geschiedenis van de eerste christenen is te vinden in het bijbelboek Handelingen der Apostelen, hoofdstuk 11.
Een christen gelooft dat hij God dient om hem te eren, en niet om daarmee vergeving en genade te verdienen. Er zijn in het christendom geen verplichte gebedstijden of (met uitzondering van enkele groeperingen) spijswetten. De handreikingen voor het leiden van een goed leven zijn onder meer de Tien Geboden, de "vrucht van de Geest" zoals beschreven in hoofdstuk 5 van het bijbelboek Galaten, en rooms-katholieken kennen onder andere nog de vijf geboden van de Heilige Kerk.
Volgens het christendom is een mens niet vrij van zonde. Christenen beschouwen de kruisdood van Jezus Christus dan ook als een verlossende daad, die ervoor gezorgd heeft dat christenen hun zonden niet meer aangerekend krijgen. Dat wil niet zeggen dat christenen geloven dat daarom alles is toegestaan. Een christen probeert na zijn bekering tot het christendom om uit liefde voor God en zijn medemensen te leven zoals Jezus Christus. Er is onder christenen echter wel discussie over wat navolging van Christus precies inhoudt.
In de bijbel wordt de discussie over wat navolging van Jezus precies inhoudt al gevoerd. De eerste generatie christenen bestond namelijk hoofdzakelijk uit joden, terwijl de tweede generatie al aanzienlijk meer niet-joden telde. Onder beide groeperingen ontstond in die tijd verwarring over de vraag of de nieuwe niet-joodse christenen zich nu ook aan alle joodse wetten dienden te houden. Onder meer in hoofdstuk 15 van het bijbelboek Handelingen tracht Paulus de gemoederen te sussen, wanneer een discussie gaande is over de spijswetten en de besnijdenis. Paulus stelt de niet-Joodse christenen voor om hen niet te zwaar te belasten: In overeenstemming met de heilige Geest hebben wij namelijk besloten u geen andere verplichtingen op te leggen dan wat strikt noodzakelijk is: onthoud u van offervlees dat bij de afgodendienst is gebruikt, van bloed, van vlees waar nog bloed in zit, en van ontucht. Als u zich hier aan houdt, doet u wat juist is. Het ga u goed.
Over christenen hebben in de loop der tijd vooroordelen bestaan. Zo dachten de romeinen aan het begin van onze jaartelling dat christenen kannibalen waren. In werkelijkheid werd Jezus' bloed en gekruisigde lichaam tegenwoordig gesteld door met brood en wijn een gezamenlijke maaltijd te houden. Tegenwoordig vinden maaltijden nog steeds plaats in de vorm van de eucharistie (in de Rooms-katholieke Kerk) en het avondmaal (in de protestantse kerken).
Een Romeins schrijver, die de eerste christenen nader geobserveerd had, schreef enige tijd later over hen: "Zij hebben elkaar lief. Zij laten nooit na weduwen te helpen. Als ze iets hebben, geven ze vrijelijk aan de man, die niets heeft; als ze een vreemdeling zien, nemen ze hem op in hun huis, en zijn gelukkig als was hij een echte broeder van hen".
Christenen zijn in de loop der tijden verschillend beoordeeld, onder meer door verschillende - positieve en negatieve - interpretaties van het handelen van de verschillende kerken (met name de positieve of negatieve rol van kerken rond heksenjachten, rechtsbescherming, zorg voor zwakken, kruistochten enz.).