De baret (Vlaams), biretta (Italiaans en Latijn) of bonnet (Nederlands) is het hoofddeksel van een katholieke geestelijke. De baret van de priester, diaken en subdiaken is zwart, die van de bisschoppen paars, die van de kardinalen rood en die van de paus wit. De katholieke baret (bonnet) ontstond als onderscheidingsteken vrij laat. Naar alle waarschijnlijkheid gaat zij terug op het hoofddeksel dat afgestudeerde theologen ontvingen tezamen met hun titel. In de Middeleeuwen studeerden voornamelijk geestelijken theologie en zo werd de biretta (baret, bonnet) tot een symbool van het priesterschap in het Westen. In zowel de Oosters-orthodoxe als de Oosters-katholieke Kerken komt de kerkelijke baret niet voor. Sinds de hervorming van de liturgie onder invloed van het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) is de kerkelijke baret veelal in onbruik geraakt. Voorheen gebruikte de priester in de oude ritus frequent de kerkelijke baret. Tegenwoordig is het gebruik vaak beperkt tot bijvoorbeeld begrafenissen. Bij plechtigheden te Rome dragen echter ook nu nog kardinalen vaak een rode baret (bonnet).