De amict is een rechthoekige linnen lap met twee lange, dunne linten eraan, die in de Rooms-Katholieke liturgie gedragen wordt als halsdoek. De amict is vooral bedoeld om te zorgen dat meer kostbare paramenten, zoals kazuifels en dalmatieken niet bedorven worden door het zweet van de celebranten.
In de Middeleeuwen en de periode van de contrareformatie was het een tijd de gewoonte om ook de amict te versieren met borduurwerk. Dit borduurwerk was dan min of meer los aan de amict bevestigd, zodat het als de amict in de was moest makkelijk te verwijderen was. Omdat amicten zo ongeveer elke week gewassen worden is dit gebruik zo goed als verdwenen.