Abraham (Arabisch: ابرَاهِيم Ibrahim, Hebreeuws: אברהם, Avraham) is een van de aartsvaders en wordt gezien als de stamvader van verschillende volkeren en groeperingen, voor joden en bepaalde Arabische volkeren in letterlijke zin, voor bijvoorbeeld christenen in overdrachtelijke zin. Hij wordt genoemd in het boek Genesis en als Ibrahim in de Koran. Vandaar dat jodendom, christendom en islam ook wel 'Abrahamitische religies' worden genoemd.
In de Tenach en het Oude Testament wordt het leven van Abraham in Genesis de hoofdstukken 11 tot en met 25 beschreven (tot Genesis 17:5 heet hij Abram).
In Genesis treffen we geen biografie, maar enkele gebeurtenissen die het leven van Abraham typeren. In Genesis 11:26 lezen we van zijn geboorte. Volgens Genesis 25:8 stierf hij op 175-jarige leeftijd.
In Genesis 11 wordt eerst het geslachtsregister van Abraham gegeven. Vanaf Sem, een zoon van Noach, wordt een geslachtslijn getekend tot op Therah de vader van Abraham.
Volgens de beschrijving woonde Abraham oorspronkelijk in het Chaldeese Ur alwaar hij ook was geboren. Deze plaats lag in Zuid-Mesopotamië.
Abram (zoals hij aanvankelijk heette) was getrouwd met Sarai. Zij hadden geen kinderen gekregen omdat zij onvruchtbaar was.
Abram had van God te horen gekregen dat hij zijn geboorteland moest verlaten: "Ga naar het land dat ik je wijs". Abram deed dit; hij vertrok met zijn familie en dienstknechten naar Haran. Daar kreeg hij een tweede oproep van God, waarna hij met zijn huishouden (circa 1.000 personen) een trekkend bestaan heeft geleid.
Omdat Abram geen kinderen kon krijgen bij zijn vrouw, gaf Sarai hem een van haar slavinnen, Hagar genaamd. Zij schonk hem een zoon Ismaël.
Later in zijn leven verscheen God voor Abram en zei: "Ik zal met jou een verbond aangaan en je zeer veel nakomelingen geven. En je zult de stamvader worden van vele volkeren. Daarom heet je niet langer Abram, maar Abraham. En je vrouw heet niet langer Sarai, maar Sara. En ik zal haar vruchtbaar maken."
Sara schonk hem een zoon Izaäk. Als test van zijn geloof moest Abraham echter dit zoontje offeren. Toen hij op het punt stond om dit inderdaad te doen, weerhield God hem ervan en stond er een ram gereed om de plaats van het mensenoffer in te nemen.
Sara werd 127 jaar en stierf in Kiryat Arba, ook wel Hebron genoemd, in Kanaän (nu op de Westelijke Jordaanoever).
Later trouwde Abraham opnieuw, met Ketura. Zij schonk hem zes zonen: Zimran, Joksan, Medan, Midjan, Jisbak en Suach.
Abraham werd 175 jaar. Hij werd begraven door zijn zonen Isaäk en Ismaël, volgens de overlevering in de huidige Grot van de Aartsvaderen in Hebron.